003 - پـ ـیـ ـچــــ ـک

پـ ـیـ ـچــــ ـک

003

پنجره رو باز کردم که تو تو چشمای مهربونم زل بزنم و دلم آروم بگیره که وسوسه ی عطر یاسای حیاط نذاشت دیگه ببندمش، 
حالم که اینجوری می شه هیچی آرومم نمی کنه جز خودش... باز بابک بدقولی کرده و من بیشتر از پنج ساعته منتظرم و هرچی می گذره دیوونه تر می شم... یه جورایی به این نگرانیا آلرژی پیدا کردم، اغراق شده آزارم میده.
می خوام به چیزای خوب فکر کنم که آروم بشم، همه چیز خوبه می دونم، هیچ اتفاق بدی هم نمی افته، مهربونم مواظبمونه.
هستی مهربون، مگه نه؟

 

                                                       

 

 

+ ۱٦ اردیبهشت ۱۳٩٢ پـ ـیـ ـچــ ـک ϽΜ